Interview met Salina van Egteren | mondhygiënist Universitair Medisch Centrum Groningen

Tobias Eefting is vierdejaarsstudent aan de Hanzehogeschool in Groningen en sinds 2022 lid van de NVM-studentencommissie. Voor deze editie van Young NVM ging Tobias in gesprek met een mondhygiënist die werkzaam is in het ziekenhuis in een specialistisch mondzorgteam. 

Het team (Salina staat achteraan rechts)

Salina met patiënt

Voor veel patiënten in het ziekenhuis is mondzorg een essentieel onderdeel van hun behandeling en herstel. Salina van Egteren, mondhygiënist op de polikliniek MKA-chirurgie en het Centrum voor Bijzondere Tandheelkunde in het Universitair Medisch Centrum Groningen (UMCG), werkt dagelijks met patiënten met complexe medische achtergronden.
Haar expertise is de hoofdhals-oncologie, gehandicaptenzorg, zorg voor medisch gecompromitteerde patiënten, het zorgtraject Sjögren en implantologie. In dit interview deelt ze haar ervaringen, uitdagingen en de impact die zij heeft op haar patiënten.

Van tandartsassistent naar mondhygiënist

Salina’s passie voor de mondzorg begon al vroeg in haar carrière. “Ik ben afgestudeerd als tandartsassistent en heb vijf jaar gewerkt in de algemene praktijk,” vertelt ze. In die periode volgde ze extra cursussen in preventie en parodontologie. “Eigenlijk na de cursus preventie assistent dacht ik al: wat vervelend, je kan maar tot 3 mm reinigen. Want je ziet natuurlijk ook wel eens mensen met 6 mm.” De wens om diepere reiniging en complexere behandelingen te kunnen uitvoeren, bracht haar bij de opleiding tot mondhygiënist. “Toen heb ik me toch voor de opleiding aangemeld. En gelukkig in één keer ingeloot.”

Afwisselende werkdagen in het ziekenhuis

Haar werkzaamheden zijn divers en variëren per dagdeel. “In de ochtend ga je bijvoorbeeld naar de afdeling radiotherapie. Daar zie je alle mensen die met hoofd-halskanker bestraald worden. Deze patiënten kampen vaak met blaren, een droge mond of schimmelinfecties waarbij Salina ondersteuning biedt. Ze kunnen ook altijd even hun verhaal bij ons kwijt.”

De middag kan bestaan uit patiëntenzorg of multidisciplinair overleg. “Dat bestaat echt uit oncologische patiënten, gehandicaptenzorg, implantologie, maar we hebben bijvoorbeeld ook een Sjögren-spreekuur.” Ook is er overleg met andere specialisten over de beste aanpak voor patiënten met tumoren in het hoofd-halsgebied.

De impact van Mondzorg op patiënten

Patiënten zijn vaak dankbaar voor de zorg die Salina biedt. “Het allerleukste vind ik eigenlijk de patiënten helpen. Ze hebben natuurlijk een achtergrond, een historie qua behandelingen. En dan kan een hele simpele instructie of gewoon even luisteren al heel veel betekenen.”

Dat ze impact heeft op het welzijn van patiënten merkt ze vooral na lange behandeltrajecten. “Op radiotherapie zijn mensen ongeveer vijf, zes weken bestraald. Dan zie je ze zes weken later weer voor de eerste mondcontrole. Ze zeggen dan: ‘Ik ben zo blij dat ik weer even hier ben om het lekker schoon te maken.”

Uitdagingen en professionele groei

Werken met ernstig zieke patiënten brengt uitdagingen met zich mee. “Sommige mensen hebben net gehoord dat ze een tumor hebben en komen voor het eerst bij ons. Dan doe je een focusonderzoek en moet je heel zorgvuldig uitleggen wat er gaat gebeuren.” Angstige patiënten geruststellen is ook een belangrijk onderdeel van haar werk. “Ik zeg altijd wat ik ga doen. Eerst even een algemeen praatje: Hoe gaat het? Gaat het goed? Wel of niet? Waarom dan niet? Kan ik daar rekening mee houden tijdens de behandeling?”

Ook fysieke belasting is een aandachtspunt in het vak. “Je moet ook wel aan jezelf blijven denken. Soms moet je gewoon gaan staan tijdens een behandeling, zeker bij oudere patiënten.” Toch is ze vastberaden om haar werk tot aan haar pensioen vol te houden.

Blijven leren en samenwerken

Naast de dagelijkse praktijk blijft bijscholing een belangrijk onderdeel van haar werk. “We hebben hier best wel veel congressen en nascholingen waar we aan mee kunnen doen. Ik ben hier nu zeven maanden en ik heb er drie gehad.” Die kennisuitwisseling met collega’s vindt ze waardevol: “Je leert toch ook heel veel van collega’s… Hoe gaat dat nou ergens anders in een ander ziekenhuis? Hoe doen zij dat?”

Ook de samenwerking binnen het ziekenhuis verloopt soepel. “We werken hier met een systeem waar je berichten naar elkaar kan sturen. En we hebben bijvoorbeeld ook contacten met radiotherapeuten om te vragen: Gaat het element eruit of komt daar straling op? Dat gaat eigenlijk allemaal heel vloeiend.”

Een dankbaar beroep

Ondanks de soms zware casussen haalt Salina veel voldoening uit haar werk. “Sommige dingen zijn gewoon heel zielig. Dan spreek ik erover met collega’s. Dat helpt om het niet mee naar huis te nemen.” Haar werk heeft haar ook een andere kijk op het leven gegeven. “Je leert soms op een andere blik naar je eigen leven te kijken: Wees gelukkig met de mensen die je om je heen hebt. Waardeer iedereen, want het kan ook gewoon heel anders zijn.”